
روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
***
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود
به کجا می روم ؟ آخر ننمایی وطنم
***
مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بود است مراد وی از این ساختنم
***
جان که از عالم علوی است یقین می دانم
رخت خود باز بر آنم که همان جا فکنم